πως βάφτηκε το κόκκινο με αίμα...

 

και σαν φτωχοί ξωμείναμε και άνυδροι
κι' ας μούλιασαν τα γόνατα στων ποταμών τις κοίτες
συνεπαρμένη θύμιση στου πουθενά τον ίσκιο
θαρρείς πως καταγίνηκε εις τα γκρεμνά ν' αχνίζει,
και ν' απορεί πως βάφτηκε το κόκκινο με αίμα.

Για τον Δημήτρη Χριστούλα 1935-2012.

και ένα κείμενο που γράφτηκε Απρίλιο του 2012 από τον Simple Man

Θα τον ξεχάσεις, σου λέω. Θα τον ξεχάσεις μέσα στο άγχος και την πολυφωνία των επερχόμενων εκλογών. Θα τον ξεχάσεις, γιατί δεν έβλεπες το πρόσωπό του χιλιάδες ώρες σε πάνελ τηλεοπτικών εκπομπών. Θα τον ξεχάσεις, γιατί δεν ήταν πολυγραφότατος , ούτε λαλίστατος, ούτε δημοφιλής.

Στο δέκατο του δευτερολέπτου που πέρασε η σφαίρα μέσα από ένα μυαλό, που είχε την ατυχία να ονειρεύεται, θα τον αφήσεις στην μνήμη σου και θα τον φέρνεις στη θύμηση σου, όταν θα έχεις την συνηθισμένη στιγμιαία τσατίλα, σαν εκείνον που στήθηκε απέναντι από τα γραβατοδεμένα καθίκια της δημοκρατίας φτύνοντάς τα με το αίμα του. Θα τον ξεχάσεις γιατί δεν έχεις την ψυχική αντοχή να τον θυμάσαι.

Τον έχεις ξεχάσει ήδη αφού το σιδερόφραχτο κάστρο της δημοκτατορίας είναι ακόμα στην θέση του και τα πολιτικόμουτρα κάνουν τα πλάνα του προεκλογικού τους αγώνα αποδεικνύοντας ότι ούτε τον θάνατο στην πόρτα τους δεν φοβούνται.

Η σφαίρα ήδη έχει γίνει μπίλια που την παίζουν «αριστεροί» και δεξιοί στην προεκλογική τους ρουλέτα, και δεν έγινε βόμβα, όπως ήλπιζες, στα θεμέλια αυτού του τεράστιου κρεοπωλείου ζωντανών ακόμα ψυχών.

Τον έχεις ήδη ξεχάσει γιατί τον έχεις κάνει ήδη μελό. Τον έχεις μετουσιώσει σε αφορμή να δακρύζουν τα μάτια σου και όχι να οργίζεται η καρδιά σου. Καρφώνεις σημειώματα αντίστασης στο δέντρο που έπεσε και δεν γίνεσαι εσύ το καρφί να τρυπήσει το λαρύγγι του ηθικού αυτουργού. Του πας λουλούδια και στεφάνια και περιμένεις την κηδεία του να κάνεις ακόμα μια ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας αντί ήδη να ράβεις τα σάβανα αυτών που σου έχουν πάρει τα μέτρα για την δική σου αόρατη κάσα.

Τον ξέχασες πριν καλά-καλά τον θυμηθείς. Δεν πρόλαβε να γίνει το ήσυχο ουρλιαχτό του λόγος πολιτικός να αδράξεις το όπλο, να πλέξεις κρεμάλες, να στήσεις στον τοίχο προδότες, να εκδικηθείς για Αυτόν που αρνήθηκε να ξεχάσει ότι το μόνο που δεν σκοτώνει, καμία ορατή και αόρατη σφαίρα, είναι η -για όλους εμάς- ξεχασμένη αξιοπρέπεια.

ασβεστωμένοι άγιοι

ήθελαν να τους θυμούνται οι άνθρωποι 'δώ στο ξωκλήσι του ολοστρόγγυλου λόφου που δέρνουν οι άνεμοι και η βροχή, που υμνεί η μοναξιά, κι' ας πάνε χρόνια που σκεπάστηκαν οι μορφές τους, καιροί που καντήλια τις φώτιζαν τις νύχτες και άγγελοι εζύγωναν εκεί στο πλάϊ τους, μαζί με ξεμοναχιασμένους του βουνού βοσκούς, πούκλεβαν το μερτικό τους από τη ζεστασιά των προσώπων τους και μωρά στις φασκιές που εδώ, τις ώρες που οι μανάδες τους ρίχνονταν στο μεροδούλι, αυτά πλανεύονταν από σκιές και χρώματα και από του ήλιου τα καμώματα.

μετά οι βλαστοί τούτης της φωτοβολιάς και της ταπεινής αγιωσύνης φέραν ασβέστες να σκεπάσουν τις ξεφτισμένες μορφές των πρώϊμων αγγέλων τους, που ξέφτισε των ανθρώπων η ανεμελιά και χρόνια ύστερα πάνω στις ασβεστωμένες μορφές βάλαν άλλες, εικόνες με πλουμιστά κάδρα και καινούργιοι άγιοι με τις φανταχτερές φορεσιές έκατσαν πάνω στους παληούς, τους ρακένδυτους και ξυπόλυτους, που η τύχη τους τόχε να μην περισσέψει έγνοια γι αυτούς- κι ας ήταν εκεί από αιώνες-και τώρα οι νεόκοποι κατά το ανοίκειο των καιρών τάχθηκαν προστάτες συμφερόντων κυριών και αφεντάδων που με κινέζικα θυμιατά και λιβάνια και καλαμπόρτζηδες ψαλτάδες επικαλούνται τις πρεσβείες τους. για νάχουν φόβο και φθόνο οι ταπεινοί.

μέχρι νάρθει ο καιρός να δώσουν τη θέση τους σε άλλους, ποιός ξέρει, σε κάποιον αφέντη και σε κάποια κυρά που, μεγαλουργώντας σε καιρούς σιωπής και στέρησης, εξαγόρασαν το επέκεινα. μα οι ασβεστωμένοι άγιοι θάναι 'κεί βαθειά θαμμένοι, σε επιμαρμαρωμένους τοίχους, σαβανωμένοι από τη μνήμη των βελανιδιών και των πουλιών τους καλωσυνάτους αίνους. θάναι 'κεί να στοιχειώνουν τα όνειρα των νεόκοπων διαδόχων τους καθώς το ξέπνοο όνειρο της Βιργινίας* κιότεψε τα όνειρα του Νίκου της.

* ηρωϊδα της Κερένιας Κούκλας, του Κ. Χρηστομάνου.

τα μάταια του κόσμου

αυτό είναι η ψυχή. να ορίζει τα μάταια του κόσμου και να ζεί μαζί τους. τη μια να τα χλευάζει και την άλλη ταξίδια να τους τάζει. να τα παίρνει από το χέρι και να φεύγουν μαζί. κι' η τόλμη θα νικήσει τη χλεύη. 

και μετά η ψυχή να κάθεται σκεφτική πως πίσω από την τόλμη κρύβονται χίλιοι εχθροί, παραμονεύοντας νάρθει η σειρά τους για να πάρουν το λόγο. και να πούν πως μάταια είναι όλα τούτα και πως στο τέλος εξουσία έχουν της γης τα σκουλήκια. τ' άκουσες μάτια μου τα φοβερά μαντάτα; της γης τα σκουλήκια. άτρωτα από αιώνες και κυρίαρχοι του κόσμου όλου. και τότες μικραίνει η ψυχή κι σ' όλα τούτα της αντριωσύνης βγάζει γλώσσα. και λουφάζει ο κόσμος ξανά.

πόση ζήση χρειάζεται κανείς για να ενδώσει σε τούτη την αλήθεια. μια στιγμή-κακιά που τη λένε. πτώση τη λένε οι φιλόσοιφοι. μα αναρωτήσου καλύτερα ψυχή πόσες μυγδαλιές χρειάζεται να ανθίσουν για να φύγει το μαύρο από τη γή ;

αχ! λέει,

τότε η ψυχή. και φυτεύει μυγδαλιές παντού. να τολμήσει η μέλισσα μες στην πρόωρη άνοιξη. και το βουητό της να αποδιώξει της γής τα σκουλήκια.

πριν της πέτρας τη σιωπή

από το πρωτοσέλιδο της χθεσινής ΕΦ.ΣΥΝ

φεύγουν οι άνθρωποι που γνωρίσαμε, που αγνοήσαμε, που αγαπήσαμε, που μισήσαμε, που κάποτε ερωτευτήκαμε και μετά απομυθοποιήσαμε. φεύγουν. και με το φευγιό αποκαλύπτεται το κενό που αφήνουν. κι εγώ λέω πως αυτό το κενό ήταν δικό μας. με τόσο θανατικό ξωγύρω μου αυτό έμαθα. έμαθα πως ήταν ο εγωϊσμός μου που δεν μ' άφηνε να δώ την ολόπλευρη εικόνα τους όσο ζούσαν, να δεχθώ πως ήταν κάτι περισσότερο από αυτό που νόμιζα πως ήταν.

φεύγουν οι φίλοι, οι γείτονες, οι εραστές, οι συγγενείς, οι σύμμαχοι της ζωής μας κάποτε και νύν, άγνωστοι. άγνωστοι και συχνά φτωχότεροι. μιας και ό,τι ήταν να πάρουν σαν αντίδωρο μαζί τους ήταν αυτό που έπρεπε να θυμόμαστε γι αυτούς όσο ζούσαν. και αν λέω πως ο αποθανών δεδικαίωται είναι γιατί πάλι ο εγωϊσμός μου πλέκει τα συμφέροντά μου. είναι γιατί φοβάμαι πως και για μένα τίποτα δεν θάχουν να θυμούνται οι επόμενοι. δεν είναι η αγωνία μου μπροστά σε κάποιον κριτή μόλις θάχω διαβεί απέναντι αλλά η τρομώδης μεταμέλεια για όσα έκανα ή δεν έκανα. και όμως μπορούσα νάμαι πιο πλούσιος και να φύγω πλούσιος. με το μοναδικό της βιοτής μου αντιμίσθιο: τη θύμιση των άλλων που μένουν πίσω μου, τη θύμιση που ακονίζει της πέτρας τη σιωπή. οι νεκροί δικαιώνονται στη ζωή. και μόνο έτσι ζούν ανάμεσά μας.

με αφορμή το φευγιό του Γιάννη Καλαϊτζή που όταν καθόμουν δίπλα του στη Μουριά ποτέ δεν είχα δεί όλα αυτά που οι φίλοι του έβλεπαν και μνημόνευσαν χθες στην ΕΦ.ΣΥΝ.

πολιτικός σεισμός !

Δεν ξέρω φίλοι αναγνώστες αν το πήρατε χαμπάρι αλλά τις δυό τελευταίες μέρες συνέβη στη χώρα μας μια μικρή επανάσταση. Σας το λέω γιατί κάτι οι αγρότες, κάτι τα γενέθλια όλο και θάστρεψαν αλλού την προσοχή σας από το μεστότατο επαναστατικής ουσίας γεγονός των πρώτων ημερών του 2016.

Μας μπήκε επαναστατικά, αντικαπιταλιστικά και κομμουνιστικά το 2016 και μη το αγνοείτε ούτε να το γελάτε. Κάθησαν ώρες και μέρες οι σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και έγραψαν μια επιστολή-πρόσκληση προς τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς (να το ξεχωρίζουμε καθότι υπάρχει και η καπιταλιστική αριστερά), προκειμένου να συνενωθούν αυτές (και μόνο) οι δυνάμεις σε ένα ενιαίο μέτωπο πάλης.

Η καθώς πρέπει σεντονάτη επιστολή απευθύνεται στις πολυπληθείς και πολυ-κάματες δυνάμεις της Αντικαπιταλιστικής-Επαναστατικής-Κοµµουνιστικής Αριστεράς δηλαδή το ΕΕΚ, την ΟΚΔΕ, την άλλη ΟΚΔΕ, το ΚΚΕμλ, το ΚΚΕλμ, το μλΚΚΕ, το λμΚΚΕ, την ΚΟΝΤΡΑ, την παρέα του Λαφαζάνη και το ...ΚΚΕ. Όχι στην ΟΑΚΚΕ δεν έστειλαν μιας και αγνοούσαν τη διεύθυνση της κεντρικής επιτροπής της.

Εντάξει δε λέω. Σωστή η κίνηση και αναγκαία. Είχαν πάνω από 6 μήνες οι σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να πιάσουν μολύβι και χαρτί, κάτι ασυνήθιστο για όσους γνωρίζουν ότι 4 φορές το χρόνο έστελναν και από μια επιστολή κάλεσμα στους απανταχού πικραμένους αντικαπιταλίστες της γής.

Σε μερικούς η επιστολή εστάλη με courier (της Speedex), σε άλλους με απλό ταχυδρομείο. Για παράδειγμα στο Περισσό η επιστολή έφτασε αυθημερόν, όπως και στο ΚΚΕμλ. Οι άλλοι τη διάβασαν στα sites αλλά ακόμη περιμένουν να την πάρουν στα χέρια τους για να συνεδριάσουν τα όργανα και να αποφασίσουν: αν πρέπει να την παραλάβουν, αν είναι επαναστατικό να τη διαβάσουν, αν συμφέρει το κίνημα να απαντήσει, αν είναι ακραιφνώς μαρξιστική η απάντηση. Και κυρίως να πετύχουν ώστε η απάντηση να είναι τετρασέλιδη αλλά η ποικιλότητα των λέξεων με τα "και" τα "να" και τα άρθρα να μην υπερβαίνει τις εξήντα εννέα.

Το ΚΚΕ και το ΚΚΕμλ παληά κασετόφωνα (καραβάνες) είχαν έτοιμες τις απαντήσεις και τις κρέμασαν στα σιτζίμια με κόκκινα μανταλάκια. Διαβάστε τις για να ευφρανθεί η ψυχούλα σας.

http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/01/blog-post_249.html
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/01/blog-post_770.html

Αλλά μη νομίσετε καλοί μου αναγνώστες ότι το ιλαρόν της τραγωδίας και το άγος της κωμωδίας τελειώνουν εδώ. Ήδη ετοιμάσθηκε με επείγουσα ολονύχτια συνεδρίαση η απάντηση της ΑΝΤΑΡΑ και ΣΙΑ στις μαγνητοφωνημένες κασέτες του ΚΚΕ και αναμένεται οσονούπω νέα επείγουσα συνεδρίαση για την απάντηση στο ΚΚΕμλ. Το γιατί καθυστερεί δεν ξέρω αλλά και να ήξερα δεν θα σας το έλεγα.

Πάντως η καθυστέρηση δεν οφείλεται στο ότι τα όργανα και η ανταροχτυπημένη βάση ασχολούνται με τους πλειστηριασμούς ή όποιο άλλο καυτό θέμα τρέχει αυτό τον καιρό. Για παράδειγμα με τους πρόσφυγες ασχολείται εργολαβικά η ΑΝΤΑΡΣΥ-νιστώσα του ΣΕΚ, απηλλαγμένη νομότυπα από τα άλλα επαναστατικά καθήκοντα του κινήματος.

Συμπέρασμα: βρισκόμαστε σε μια εποχή επαναστατικών ανακατατάξεων και αναταράξεων όπου μαίνεται ο πόλεμος των μαντριών με μπόλικο μπουχό (κουρνιαχτό). Κάτι που μόνο αν είσαι πούρος αντικαπιταλιστής μπορείς να καταφέρεις.

Εγώ πάντως περιμένω να απολαύσω την απάντηση του ΕΕΚ. Το οποίο είθισται να απαντάει τελευταίο όπως κάνει και στις συνελεύσεις όπου ο (ένας και μοναδικός πάντα) εκπρόσωπός τους μιλάει τελευταίος, από σεμνότητα βεβαίως-βεβαίως. Έτσι, υπό την επήρεια της αγλαϊζουσας αγωνίας μου για το πόσο τεράστιο θα είναι το σεντόνι-απάντηση του ΕΕΚ, διατελώ εις τη διάθεσή σας να συναπολαύσουμε τις 62 λέξεις να επαναλαμβάνονται εις βαθμόν απολύτου εμπεδώσεως.

η άλλη ήττα

Ο Αλ. Τσίπρας ξεκίνησε απόψε την ομιλία του λέγοντας: δόσαμε ανάσα και αξιοπρέπεια σε έναν πληγωμένο λαό. έτσι έγινε και θυμήθηκα όσα στο e-Apenanti.blogspot.gr είχα γράψει τον Οκτώβρη του 2012.

Και θα διανθίσω εκείνη την ανάρτηση με κάτι ακόμη, παραφράζοντας τον πρωθυπουργό: προσφέραμε την πιο μεγάλη ήττα στην ιστορία της αριστεράς. Βυθίσαμε στην κατάθλιψη και την απογοήτευση όσους είχαν απομείνει όρθιοι ή τους οδηγήσαμε στον αυτοευτελισμό. Ο πιτσιρίκος δίνει σήμερα ένα τέτοιο παράδειγμα του απόλυτου αυτοευτελισμού.

η ανάρτηση από το σιωπηλό πια e-Apenanti

η άλλη ήττα

Ηττημένοι σε έναν πόλεμο που βαστά δεκαετίες τώρα, αναζητάμε την πατρότητα της Άλλης Ήττας μας. Όχι αυτής στα πεδία κάποιας αναμέτρησης, πολιτικής ή στρατιωτικής, αλλά αυτής που ανδρώθηκε έκτοτε στα ερείπια του μέσα μας και που τώρα μας παροτρύνει να μην εμπιστευόμαστε ούτε τη φωνή της ίδιας της ψυχής μας. Και όσο γενναιόδωροι φανήκαμε στην αποδοχή και την ερμηνεία της άλλης ήττας, τόσο υπόπτως φειδωλοί φανήκαμε στην αξιολόγηση της Ήττας τούτης.

Ανάπηροι, ακουμπισμένοι σε ξένους τοίχους, αποδεχθήκαμε την ενσωμάτωση στην πραγματικότητα σαν αναγκαιότητα και, ακολουθώντας σκοτεινά μονοπάτια, χαθήκαμε μέσα στους λαβύρινθους μιας νέας αναζήτησης. Αποδιώξαμε του ποταμιού τη λαχτάρα να φθάσει στη θάλασσα, σβήσαμε τον πόθο για το ταξίδι σε ορίζοντες μακρινούς, τη δίψα να φτιάχνουμε τον κόσμο από την αρχή, τη χαρά ν' αφήνουμε πίσω μας ό,τι μας βαραίνει. Εϊχαν τούτοι οι χρόνοι ευημερίες και δικαιώσεις, δάφνες και περγαμηνές. Όμως προσπόρισαν μόνον αυτά που θα εξασφάλιζαν την Ήττα μας.


Και,
δεκαετίες τώρα οι αντοχές λιγοστεύουν, οι μνήμες ξεθωριάζουν, η πραγματικότητα επιβάλλεται σαν καθημερινότητα, που επικάθεται σε κάθε μας σκέψη, που παγιδεύει κάθε ανάταση της ψυχής και του νού. Στα απόνερα αυτής της παρακμής ανδρώθηκε η χρόνια αναπηρία μας. Και εθιστήκαμε να συγχωρούμε αυτά που χθες λοιδωρούσαμε, να παραβλέπουμε τις αποκλίσεις από τα οράματά μας, αλλά και να σείουμε αρειμανίως το λάβαρο της ιδεολογικής καθαρότητας κάθε εποχής και κάθε ευκαιρίας.



Χρόνια τώρα η Ήττα μας αναζητά την πατρότητά της. Περιφερόμενη από κόμμα σε κόμμα, από συνέδριο σε συνέδριο και από στόμα σε στόμα ιστορικών αναλυτών, αναζητά το αραξοβόλι της αποδοχής. Νάβρει τη δικαίωση του νόστου, αναγκαία προϋπόθεση για μια πορεία αλλοιώτικη. Κι' εμείς συννένοχοι του ακρωτηριασμού μας, γενήκαμε ένοχοι του εκπατρισμού της, γκρεμίζοντας έναν-έναν τους φάρους που θα την οδηγούσαν στο αραξοβόλι της.

Τίνος Κόρη είναι αυτή η Ήττα που περιφέρεται σαν το νυχτοπούλι ;

Σιωπή ! Γιατί η καθ' ημάς αριστερά περιφερόμενη από τα κατώφλια του υπαρκτού έως τα σαλόνια των Βρυξελλών, της απαρνήθηκε κάθε πατρότητα. Εθισμένη ν' αποσύρεται στα παρασκήνια της μικροψυχίας της, δαψιλώς επιμελήθηκε του νόθου των οραμάτων της, του ευτελούς της σκέψης της, του α-σήμαντου των Στιγμών της. Έτσι, η πάλαι ποτέ ήττα στο ανυπέρβλητο της μη-υπεροχής, γένηκε Ήττα που κατοίκησε παντού. Κυρίως μέσα στις ψυχές μας.


Ήττα-Μήδεια, αλλοφρόνου για το χαμένο της αραξοβόλι, γενοβολάει το φόβο, τεκνοποιεί την παραίτηση. Γιατί ήθελε γενναιότητα εκείνη η πατρότητα. Για να γενοβολήσει τον πλούτο της σκέψης, να ζυμώσει τα όνειρα.

κι' έγινε τούτη η μεγαλύτερη ήττα παιδί δικό μας...

Το ποτάμι στέρευε σιγά-σιγά, ξεράθηκε, επιχωματώθηκε, έγινε mall, έγινε κολαστήριο για ψυχές και σώματα.

***

και,
κάθομαι στο παράθυρο της μελαγχολίας με το βλέμμα άδειο και την ψυχή
αλλοπαρμένη, να ψάχνω να βρώ τις αιτίες που μ' αφήνουνε μισό.

κι' ακόμη να θυμάμαι πως Αριστερά είναι και...

το σύνθημα που δεν εκστομίζεται,
η ιστορία που δεν διδάχθηκε,
ο θεός του καθενός και ο θεός όλων μας,
η απαντοχή του δάσκαλου της άγονης γραμμής,
η εγκαρτέρηση της πωλήτριας στο δωδεκάωρο,
η πείνα που σβήνει σ' έναν κάδο σκουπιδιών,
η χαρμολύπη της προσμονής,
το αγνάντεμα της Ανατολής,
το άδειο βλέμμα στο παράθυρο της μοναξιάς,
η καταθελγόμενη ψυχή την ώρα του δειλινού,
η σιωπή των βουνών και το θρόϊσμα των μονοπατιών τους
το βλέμμα του σπουργιτιού στ' άδεια μου χέρια,

είναι...
είναι...
είναι...
η Ψυχή που κρατεί το φυλαχτό της παιδικής μας αθωότητας.

φωτο: ανθισμένα σπλόνια στους βράχους

η αυτοκρατορία των κορακιών αντεπιτίθεται

Οι καταστάσεις σκληραίνουν όσο ποτέ επί πρώτης φοράς αριστεράς. Τα μέτωπα του αγώνα μας, ειδικά αυτό των πλειστηριασμών, αγώνα στον οποίο και συμμετέχω ενεργά, απαιτούν θυσίες. Οι απέναντι βοηθούσης της κυβέρνησης και των προπαγανδιστών της όλο και σηκώνουν κεφάλι.

Πρώτο κρούσμα
Σε προηγούμενη ανάρτησή μου είχα αναφερθεί σε πλειστηριασμό σπιτιού μιας ταλαίπωρης οικογένειας. η ανάρτηση αυτή είχε αναδημοσιευθεί σε blog μιας συλλογικότητας κατά των πλειστηριασμών με δική μου πρωτοβουλία. Σε αυτή την αναδημοσίευση καταχωρήθηκε το εξής σχόλιο-απειλή από τον θιγόμενο (εικονίζεται στη φωτο της ανάρτησης).

Κύριε, προβαίνω και σε εσάς στην πιο κάτω ενημέρωση, για να λάβετε προσωπικά γνώση και για τις έννομες συνέπειες, δεδομένου ότι πρωτοστατείτε σε ενέργειες, οι οποίες προσβάλλουν βάναυσα σημαντικά έννομα αγαθά μου! Είναι αυτονόητο ότι από τώρα σας καθιστώ προσωπικά υπεύθυνο για οποιαδήποτε βλάβη τυχόν υφίσταμαι, δίδοντάς σας, όμως, περιθώριο να ανασκευάσετε άμεσα. Δεδομένης της δικηγορικής ιδιότητάς σας (σ.σ. πόθεν το συνάγει ;) αντιλαμβάνεστε άριστα και την αναλήθεια των ισχυρισμών σας και το έκνομο της συμπεριφοράς σας και τις έννομες συνέπειές της. Αντιλαμβάνεστε, τέλος, ότι η σημερινή τηλεφωνική δήλωσή σας σε μένα ότι "Δε μας ενδιαφέρει. Εμείς είμαστε κατά των πλειστηριασμών." δε σας απαλλάσσει από τις ευθύνες σας. Με την παρούσα ηλεκτρονική επιστολή μου σας προσφέρω την ύστατη ευκαιρία να ανασκευάσετε, να σταματήσετε να με βλάπτετε και να θεωρήσουμε το συμβάν λήξαν.(σε FIDE Master, χθες έπαιξες την τελευταία σου παρτίδα).

Η ανάρτηση από το blog και το FB της συλλογικότητας απεσύρθη μόνο και μόνο για το λόγο ότι εγώ παρέβην τις συλλογικές διαδικασίες που προβλέπουν κάθε ανάρτηση άποψης να συζητιέται συλλογικά και μετά να ανεβαίνει. Και πολύ σωστά έγινε και απεσύρθη. Όταν συζητηθεί συλλογικά ίσως ανέβει και πάλι. Παραμένει όμως η ανάρτηση στον ΟΝΟ και αναλαμβάνω τις όποιες εκ του όμου συνέπειες όπως απειλεί ο θιγόμενος.

Δεύτερο κρούσμα
Ασφαλιστική εταιρεία που έβγαζε σε πλειστηριασμό σπίτι ηλικιωμένου που είχε υπογράψει ως εγγυητής για την επαγγελματία σύζυγό του έστειλε δημόσια επιστολή σε ενημερωτικό site κατακεραυνόνοντας όλους εμάς που τρέξαμε στο Χαλάνδρι να αποτρέψουμε τον πλειστηριασμό.

Εν ολίγοις οι ισχυρισμοί της εταιρείας και η δική μου απάντηση.
Η ασφαλιστική εταιρεία σε απάντησή της σε δημοσιεύματα σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ενημερωτικές ιστοσελίδες σχετικά με τον πλειστηριασμό εις βάρος της ΡΚ στο ειρηνοδικείο Χαλανδρίου την Τετάρτη 13/1/2016 αναφέρει τα εξής:
1.Ότι εις βάρος της ΡΚ έχει ασκήσει μήνυση για κακουργηματική υπεξαίρεση ασφαλίστρων συνολικού ποσού 213.000.
2.Το χρέος αυτό έχει αποδεχθεί πλήρως με δυο ιδιωτικά συμφωνητικά (22/5/2012 και 25/2/2013) στα οποία υπέγραψε ως εγγυητής ο σύζυγος της. Με βάση το πρώτο ιδιωτικό συμφωνητικό, έγινε εγγραφή συναινετικής προσημείωσης επί ακινήτου του συζύγου της.
3.ότι ο πλειστηριασμός αναβλήθηκε λόγω της εξαγγελθείσας αποχής των συμβολαιογράφων από τα καθήκοντα τους και όχι λόγω της επικαλούμενης αντίδρασης των παρευρισκομένων όπως εμφανίζεται στα δημοσιεύματα.

Η δική μου απάντηση:

Κάνουμε γνωστό στην εταιρεία αλλά και σε κάθε επισπεύδοντα πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας ότι το κίνημα κατά των πλειστηριασμών δεν υποχρεούται παρά να ακολουθεί την πάγια αρχή κανένας άνθρωπος ξεσπιτωμένος.

Ειδικά στην εν λόγω περίπτωση έχουμε να επισημάνουμε τα εξής:
1. Κοινοπoiήσαμε το δελτίο πλειστηριασμών της 13/1/2016 έτσι όπως αναγράφεται στο οικείο Δελτίο Δiκαστικών Δημοσειύσεων Νο9774 με αριθμό πράξης 6908/Α με απαίτηση 14.088 ευρώ πράγμα που σημαίνει, αφαιρουμένων των εξόδων εκτέλεσης, ότι το διεκδικούμενο ποσό είναι χαμηλότερο. Επίσης στο ίδιο Δελτίο Δiκαστικών Δημοσειύσεων (Νο9774) και στο ειρηνοδικείο Πειραιά την ίδια μέρα η εν λόγω εταιρεία έβγαζε σε πλειστηριασμό άλλη κατοικία (αρ. πράξης 6909/Α) με απαίτηση 20.945 ευρώ.

Επειδή οι αξίες των εκπλειστηριαζομένων οικειών είναι πολυ-πολλαπλάσιες της διατυπωμένης νόμιμα απαίτησης θεωρήσαμε καταδικαστέα τη διενέργεια αυτών των πλειστηριασμών και την καταγγείλαμε. Μάλιστα λαμβανομένου υπόψη ότι επρόκειτο για πρώτη κατοικία, ότι ο θιγόμενος εγγυητής είναι άτομο με αναπηρία 80%, κάτι που επιβεβαιώνουν δημοτικοί σύμβουλοι της περιοχής και επί πλέον των συνθηκών κάτω από τις οποίες δέχθηκε ο θιγόμενος να υπογράψει ως εγγυητής. Τις συνθήκες αυτές μπορεί οποιοσδήποτε να υποθέσει. Να πούμε ακόμη ότι ασχολούμενοι εδώ και ένα χρόνο με την αποδελτίωση των Πλειστηριασμών. Θα είμαστε ευγνώμονες αν η εταιρεία γνωρίζει περίπτωση άλλης ασφαλιστικής  που να προσέφυγε αυτό το διάστημα κατά συνεργατών της.

Τα κινήματα κατά των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων για λόγους αρχής ουδέποτε υπεισέρχονται στους επικαλούμενους από κάθε επισπεύδοντα "ουσιαστικούς" λόγους αλλά επιμένουν και πορεύονται πάνω σε μια αρχή: οποιαδήποτε προσβολή της προσωπικότητας του οποιουδήποτε δια της στέρησης του δικαιώματος της στέγασης είναι κατακριτέα και πρέπει να αντιμετωπίζεται ανάλογα. Τα κινήματα κατά των πλειστηριασμών δεν είναι υποχρεωμένα να γνωρίζουν το φορολογικό ή ποινικό προφίλ κάθε πληττόμενου όταν προσβάλλεται τόσο βάναυσα και απάνθρωπα η προσωπικότητά του ή ακολουθούνται οποιεσδήποτε μέθοδοι πίεσης και εκφοβισμού. Τα κινήματα κατά των πλειστηριασμών καταδικάζουν κάθε περίπτωση που το "δίκαιο" του ισχυρού επιβάλλεται πάνω στον αδύναμο.

2. Αναφέρει η εταιρεία ότι με την ΡΚ υπέγραψε δύο ιδιωτικά συμφωνητικά το 2013 δια των οποίων αυτή παραδέχθηκε το χρέος αυτό. Δηλαδή ένα χρόνο πριν κάνουμε μήνυση για υπεξαίρεση κακουργηματικού χαρακτήρα και μετά υπογράφουμε μαζί του δύο συμφωνητικά. Ο καθείς μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του για το αξιόπιστο των ισχυρισμών αυτών ή για το πως αποσπάσθηκε αυτή η συναίνεση/αποδοχή συνοδευόμενη από υποθήκευση της κύριας και μοναδικής κατοικίας ή περιουσιακού στοιχείου της οικογένειας της ΡΚ.

3. Αναφέρει η εταιρεία ότι ο πλειστηριασμός αναβλήθηκε λόγω της εξαγγελθείσας αποχής των συμβολαιογράφων και όχι λόγω της επικαλούμενης αντίδρασης των παρευρισκομένων όπως εμφανίζεται στα δημοσιεύματα, ενώ κάλλιστα γνωρίζει ότι στο ειρηνοδικείο Χαλανδρίου αποπειράθηκε πλειστηριασμός ο οποίος απετράπη χάρη στην κινητοποίηση των αλληλέγγυων, μεταξύ των οποίων ήταν κάτοικοι της περιοχής αλλά και μέλη του δημοτικού συμβουλίου. Ο σκοπός αυτού του ψευδούς ισχυρισμού είναι προφανής: να απαξιώσει το κίνημα κατά των πλειστηριασμών, Αν οι φωτογραφίες των αλληλέγγυων έξω από το ειρηνοδικείο ή η φωτογραφία του απεργοσπάστη συμβολαιογράφου της είναι άγνωστες ευχαρίστως να τις διαβιβάσουμε στο τμήμα δημοσίων σχέσεων της εταιρείας.

4. Τέλος ας γνωρίζει η εταιρεία ότι με την ΡΚ δεν υπογράψαμε κανένα συμφωνητικό αλλά ούτε και αυτή με εμάς. Την εν λόγω συναντήσαμε για πρώτη φορά στο ειρηνοδικείο. Έχουμε εδώ και τρία χρόνια υπογράψει ένα γενικό συμφωνητικό με κάθε ΡΚ, με κάθε θύμα της βαρβαρότητας της εποχής μας. Και δίπλα σε αυτά τα θύματα θα είμαστε παρόντες.

Με απλά λόγια η κόλαση είναι εδώ. τί λες καλέ μου αναγνώστη, θα αντέξουμε ;

Η ανάρτηση είναι η πρώτη μιας σειράς σχετικής με την αβάσταχτη καθημερινότητά μου.