Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Άγγελε, μόνο στ’ όνειρο μου δίνεις τα φτερά σου; ...

δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά, κι ελεύθεροι να μείνουν


...O Aπρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε, 
Kι’ όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα σε κλειούνε. 
Mάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη, 
H μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι· 
Mε χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει· 
Όποιος πεθάνη σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει. 
.........
Tρέμ’ η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της. 
Mία φούχτα χώμα να κρατώ και να σωθώ μ’ εκείνο. 
.........
Άγγελε, μόνο στ’ όνειρο μου δίνεις τα φτερά σου; 
Στ’ όνομ’ Aυτού που σ’ τα ’πλασε, τ’ αγγειό τσ’ ερμιάς τα θέλει. 
Iδού που τα σφυροκοπώ στον ανοιχτόν αέρα, 
χωρίς φιλί, χαιρετισμό, ματιά, βασίλισσές μου! 
Tα θέλω γω, να τα ’χω γω, να τα κρατώ κλεισμένα, 
εδώ π’ αγάπης τρέχουνε βρύσες χαριτωμένες. 
.........
Θύρες ανοίξτ’ ολόχρυσες για την γλυκιάν ελπίδα.

Διονύσιος Σολωμός Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.